دريا در قرآن ، حديث و فقه اسلامى (فارسى) — صفحة 99

منهدم كنند . « 1 » كافر ذمى حق ندارد ، در كشور اسلامى ، ساختمانى بسازد كه بلندتر از ساختمان مسلمانان باشد ؛ چه مسلمان مجاور راضى باشد چه راضى نباشد ، چه در شرايط ذمه شرط كرده باشند و چه شرط نكرده باشند . چون اين از احكام اسلام است نه از احكام عقد ذمه . « 2 » بدون اشكال دخول كفّار به مسجد الحرام جايز نيست - از اهل ذمّه باشند يا نه - و همچنين دخول به بقيه مساجد در صورتى كه هتك باشد بلكه مطلقا - بنا بر احوط اگر اقوى نباشد - جايز نيست . و مسلمانان حق ندارند چنين اجازه‌اى به آنها بدهند و اگر اجازه هم بدهند صحيح نيست . « 3 » جايز نيست كافران در مساجد توقف كنند ، يا از مساجد عبور كنند ، يا براى برداشتن چيزى داخل شوند . « 4 » اگر كافر ذمى در كشور اسلامى ، مرتكب كارى شود كه در اسلام حرام است و در دين آنان جايز است ، در صورتى كه مخفى باشد متعرض آنان نمىشوند . و اگر علنى اين كار را انجام دهند ، حكم اسلامى از حد يا تعزير بر كافر ذمى مجرم اجرا خواهد شد . « 5 » اگر كافر ذمى كارى انجام دهد كه نه در اسلام جايز است و نه در دين آنان ، در اين مورد ، عده‌اى مىگويند بايد او را تحويل هم مسلكان خودش بدهند ، تا حكم خودشان را بر او جارى كنند و لكن احتياط واجب آن است كه حكم اسلام را جارى كنند . و در اين صورت فرقى ميان ارتكاب جرم در خفا و آشكار نيست . « 6 » كافران حق ندارند در كشور اسلامى ، تبليغات مذهبى كنند و افكار و عقايد باطل خود را ترويج كنند و همچنين حق ندارند كتابهاى مذهبى خود را منتشر كنند و يا مسلمانان و فرزندان