واجب نيست ، ولى اگر كسى نيست كه صلاحيت براى شهادت دادن داشته باشد ، بر او واجب است شهادت بدهد . « 1 »
مسافرت به كشورها
كشورهايى كه برادران به آن سفر مىكنند ، به دو قسم است :
1 . كشورهاى اسلامى
كشور اسلامى به كشورى گفته مىشود كه اكثريت جمعيت آن را مسلمانان تشكيل مىدهند .
نوع حكومت در اين كشورها ، تأثير در اسلامى بودن كشور ندارد ، يعنى ، اگر اكثريت جمعيت آن كشور را مسلمانان تشكيل دادند ، اين كشور اسلامى است . چه حكومت آن اسلامى باشد ، يا غير اسلامى . حتى اگر حكومت آن ضد اسلام هم باشد ، باز كشور اسلامى است .
وقتى كشورى اسلامى شد ، احكام خاصى دارد كه مقدارى از آنها بعداً ذكر مىشود . به تمام كسانى كه به شهادتين اقرار كنند ، مسلمان گفته مىشود ، مگر عدهاى مثل خوارج و نواصب كه اينها گرچه خود را مسلمان مىدانند ولى احكام اسلام دربارهء آنها جارى نيست .
اهل سنت از هر فرقهاى كه باشند - در صورتى كه دشمنى با امامان عليهمالسلام نداشته باشند و به آنان ناسزا نگويند ، گرچه آنان را به عنوان امام قبول نداشته باشند - احكام اسلامى دربارهء آنان جارى مىشود ؛ يعنى پاك هستند و ذبيحهء آنان پاك است .
در واقع بايد گفت ، مرز اسلام و كفر ، عقايد و انديشه است . آنچه در اسلام موجب پيوند مسلمانان است ، فكر و انديشهء آنهاست ، نه ملّيت و نژاد و نه زبان و نه مرز جغرافيايى ، بنابراين مسلمان از هر نژاد ، قبيله و ملت و كشورى كه باشد ، مسلمان است و با بقيّهء مسلمانان در احكام اسلامى فرقى ندارد .
2 . كشورهاى كفر
كشور كفر به كشورى گفته مىشود كه اكثريت جمعيت آنجا را كافران تشكيل مىدهند . كافران دو قسم هستند :
هامش
( 1 ) . همان مدرك .