در سال 37 هجرت آنگاه كه صفين لحظات سخت خود رامىگذراند ، شمشير آخته سعيد ويارانش صفهاى دشمن راشكافت و تا قلب فرماندهى دشمن پيش رفت واو را باذلّت وادار به عقب نشينى كرد . « 1 » شجاعت ودلاورى سعيد زبانزد دوست ودشمن بود . چه بسا هماوردان اوكه ازماهرترين جنگجويان دشمن بودند ، و از رويارويى بااو سرباز مىزدند . چهره مصمّم وقاطع و عمل دشمن شكن سعيد چنان داغى بر دل معاويه نهاد كه پس از گذشت سالها از صفين ، هيچگاه او رااز ياد نبرد وگوئى هنوز چكاچك شمشيرهاى كوبنده سعيد را درصفين مىشنود كه نزديك بود فرقش رابشكافد وبيكباره هلاكش كند . آرى خاطرهء تلخ شكست‌ها وحقارت‌هايى را كه از ضربه‌هاى سعيد ديده به ياد مىآورد و به خاطر اينهمه ، عاجزانه مىنالد و وجود سعيد را مانع حيات و زندگى خود مىبيند و پس از امضاء صلحنامه باامام حسن عليه السلام با بى شرمىتمام ، چند تن از بهترين ياران على ( ع ) ، را نام مىبرد كه از امنيّت اجتماعى محرومند وتحت پيگرد قانونى قرار دارند و از آن جمله است سعيد ! « 2 »