سعيدبه روزگار على عليه السلام فرماندهى لايق ، رئيسى باكفايت ، محبى صادق وپيروى راستين براى مولا ( ع ) بود . پيروى سعيد از امام‌على ( ع ) چنان بودكه هرگز پس از نظر و فرمان حضرت ، رأى خود رابر زبان نمىآورد ! و اگر ديگران چنين مىكردند و در مقابل رأى حضرت نظر مىدادند وخرده مىگرفتند ، باقاطعيت با آنان سخن مىگفت و سخت ملامتشان مىكرد . امام على ( ع ) درجنگ صفين اشعث را از رياست قبيله كنده وربيعه عزل كرد وحسّان رابه فرماندهى آنان برگزيد . طايفه ربيعه ازاين امرناخرسند شدند و زبان به اعتراض گشودند . سعيد با فريادى رسا كه از خشم مرتعش بود ، دربرابرشان ايستاد و گفت : هيچ گروهى را مانند شما نديدم كه تا اين مرتبه نظرشان از حقيقت بدور باشد اگر از فرمان اميرمؤمنان ( ع ) سر پيچى كنيد به چه كسى پناه مىبريد ؟ آيا معاويه رابه جاى على ( ع ) برمىگزينيد ؟ ! ( بدانيد ) رأى ، رأى على ( ع ) و فرمان ، فرمان اوست . « 2 » زهد ، عبادت ، دلاورى بى مانند ، مديريت وفرماندهى عالى ، مهر به اميرمؤمنان ( ع ) و عشق به او از سعيد شخصيتى بى نظير ممتاز ، محبوب و بزرگوار ساخت ، سعيدى شيفته حضرت بود وهمواره در هنگامه‌هاى سخت و لحظات دشوار نبرد به يارى امام على ( ع ) ميشتافت وجان خويش راخالصانه در راه او به خطر مىافكند و به پيش مرگ وجانباز على ( ع ) شهرت داشت . « 3 »