د . وضع مالى ابودُجانه
ابودجانه وضعيت مالى خوبى نداشت ، از اين رو رسول خدا ( ص ) در برخى موارد كه به انصار سهمى از غنايم ويژه مقام نبوت ، اعطا نمىكرد سهمى به ابودجانه مىداد . در تاريخ مى خوانيم : « يهود بنىنضير به دستور رسول خدا ( ص ) از مدينه رانده شدند و هر چه ثروت داشتند به دست رسول خدا ( ص ) افتاد اين ثروتها ، خاص پيامبر ( ص ) بود ، زيرا كه بدون درگيرى و كشتاربه دست آمده بود . پيامبر صلىالله عليه و آله هرگونه مىخواست مىتوانست در مورد اين ثروتها تصميم بگيرد ولى آن حضرت ، همهء اين اموال را بين مهاجران تقسيم كرد و به كسى ازانصار جز ابودجانه و سهلبن حنيف ، چيزى نداد . » « 1 » و بطوريكه نقل شده ، آن دو در محضر رسول خدا ( ص ) عرض حال كردند و مورد عنايت قرار گرفتند . « 2 »
ه . جانشين او در مدينه
پيامبر ( ص ) در ماه ذى قعده سال دهم هجرى براى حجة الوداع آماده شد و دستور داد مسلمانان نيز آماده شوند . آن حضرت ، روز 25 ذى قعده با انبوه مسلمانان از مدينه به سوى مكه حركت كرد و « ابودجانه » را ( طبق برخى از روايات ) سرپرست و عامل خود در مدينه قرار داد . « 3 »
و . ذوالسيفين ، ذوالمشهره
ابودجانه انصارى رابه خاطر جنگ با دو شمشير ( شمشير رسول خدا ( ص ) و
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 201 ؛ سيراعلام النبلاء ، ج 2 ، ص 237 ؛ مغازى ، واقدى ، ج 1 ، ص 379 .
( 2 ) . سيرهء ابنهشام ، ج 3 ، ص 201 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 49 ، بيروت .
( 3 ) . سيرهء ابنهشام ، ج 4 ، ص 248 .