سرداران صدر اسلام (فارسى) — صفحة 191

نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمابَدَّلَوُا تَبْديلًا » « 1 » از مومنان ، بزرگ مردانى هستند كه به پيمان خويش با خدا وفا كردند و برخى از آنان به پيمان خويش ماندند ( تا به راه خدا شهيد شدند ) و بعضى از آنان به انتظار ( شهادت ) هستند و پيمان خود راتغيير ندادند . اكنون در بستر بيمارى احساس مىكند كه ديگر وقت انتظار به سر آمده و هنگام ملاقات با پروردگارش فرا رسيده است . از اين رو به اطرافيان خود نگاه كرده و به آنان مىگويد : « پس از مرگ ، بدنم را برداشته ، اسبها را سوار شويد و آنقدر در خاك دشمن پيش رويد تا به آنان برسيد آنگاه كه ديگر نتوانستيد جلوتر برويد همانجا بدن مرا به خاك سپاريد و برروى خاكم اسبهاى خود آنقدر پاى بكوبيد تا مزارم شناخته نشود . » « 2 » مسلمانان بنا به وصيتش او را تا كنار ديوار و دژ قسطنطنيه پيش بردندو در پاى بُرج و باروى حصار قسطنطنيه به خاك سپردند . « 3 » روميان صبح آن شبى كه ابوايوب به خاك سپرده شد از مسلمانان پرسيدند : ديشب در حال انجام چه كارى بوديد ؟ مسلمانان گفتند : « اين مرد از بزرگان اصحاب پيامبر ما و از نخستين مسلمانان است و در آنجا كه ديديد او را به خاك سپرديم و به خدا سوگند ، اگر نبش قبر شود ، در مملكت اسلامى ، همه ناقوس ها رابه زير خواهيم كشيد . » « 4 »