نكته اى كه در نحوهء وصيت ابو ايوب به نظر مى رسد اين است كه ابو ايوب از پيشگامان و پيشتازان در اسلام بود و بيشتر عمر خود را در جبهه هاى جنگ سپرى كرده بود به هنگام مرگ وصيت مىكند او را در خط مقدم جبهه دفن كنند و مى خواهد مزارش نيز بر سر مرزهاى نبرد باشد و اين گونه با اين عمل خود در غربت بر خاك جبهه ارزش مى نهد و از باب اينكه « شَرَفُ المَكان بالمَكين » « 1 » مزار او بعدها مكان مقدسى مىشود كه از آن خير و بركت و نزول باران را طلب مى كنند و به قبر او متوسل شده و شفا مى خواهند و حتى مزار مقدس او محل شمشير بندى پادشاهان‌عثمانى مىشودكه بمنزلهء تاجگذارى آنان حساب مىشده است . « 2 » تمام اينها از عظمت و بُرد معنوى روح او حكايت مىكند كه سبب مىشود مسلمانان ياد بود آن شخصيت بزرگ اسلام را ارج نهند و حال آنكه در زمان ما ، رژيم حاكم بر حجاز ، دستور مىدهد خانهء متعلق به ابوايوب در مدينه ( كه مدتى محل زندگى پيامبر اسلام ( ص ) بوده است ) را خراب كنند و بجاى آن مغازه ( كبابى ) بسازند . « 3 » اين چه اهانت بزرگى است به پيامبر و صحابه بزرگ او كه خانه اش يادآور وقايع تاريخى و پُرحماسه صدر اسلام است .