ابوايوب نامه رابه آن حضرت داد و امام آن را خواند و به ابوايوب گفت : - آرى ؟ اين مثلى است كه براى تو آورده است و مى گويد من فراموش نمىكنم كشتن عثمان را همانطورى كه زن ، شوهر اولش و قاتل فرزند بزرگش رااز ياد نمىبرد . ابو ايوب نيز طّى نامه اى به معاويه پاسخ داد : « اما بعد ، توبه من نوشته اى ؛ زن مرگ فرزند و شوهر نخستين خود را از ياد نخواهد برد و اين را مثلى براى كشته شدن عثمان آورده اى . ما را چه به عثمان ، آنچه كه عثمان را به انتظار گذاشت و يزيد بن اسد و اهل شام را از كمك رسانى به او باز داشت ، تو بودى . و آنانيكه عثمان را كشتند بى گمان غير از انصار بودند . » چون نامه به معاويه رسيد ، مايهء سرشكستگى او شد . « 1 » بدينسان ابو ايوب توانست با روشن ساختن ماهيت واقعى جريان كشته شدن عثمان ، توطئه معاويه را كه مى خواست با فريب اذهان عمومى ، نقش خود را در قتل عثمان پنهان دارد به خود او باز گرداند و تبليغات او را كه در جهت بد نام ساختن ياران امام صورت مى گرفت به اين ترتيب خنثى كند . سرانجام جنگ صفين به توطئه دشمن با آتش بس كشيده شد و از دامن آن ، خوارج منافق بيرون آمدند و جنگ ديگرى به نام نهروان بر امام تحميل شد .