را سوار بر مركبى كرد و دست حسنين سلام الله عليهما را گرفت و به خانهء تمامى كسانى كه در جنگ بدر شركت كرده بودند رفت و حق خود را به آنان ياد آورى نمود و آنان را به يارى خود دعوت كرد تا حق خود را بگيرد اما كسى اورا يارى نكرد به جزء تعدادى اندك . « 1 » حضرت به آنها گفت فردا صبح با سلاحشان حاضر شوند و آنان هم تا دم مرگ با وى بيعت كردند ؛ اما صبح كه شد كسى به عهد خود وفا نكرد مگر سه نفر كه عبارت بودند از سلمان ، ابوذر ، مقداد . « 2 » حضرت تا سه مرتبه هر شب اين عمل را انجام داد و آنان مى گفتند مى آئيم و چون صبح مى شد كسى نمىآمد مگر همان سه تن هنگاميكه حضرت كمى يارانش و سستى پيمانشان را ديد به عنوان جمع آورى قرآن در خانه نشست « 3 » و همه مردم به جز سلمان و مقداد و ابوذر امام را تنها گذاردند .

يكى از تهمتهايى كه به شيعيان مى زنند آن است كه مى گويند : مذهب شيعه از زمان خليفه سوم به بعد پيدا شده است و گاهى اضافه مىكنند كه بنيانگذار اين مذهب « عبدالله بن سبا » است در صورتى كه در زمان خود رسول اكرم ( ص ) لفظ شيعه مصطلح بوده است ، زيرا همان وقت عده اى از صحابهء خاص رسول خدا ( ص ) را يعنى سلمان ، مقداد ، ابوذر و عمار را شيعه مى خواندند چنان كه يكى از علماى اهل تسنن « 4 » در كتاب خود مى نويسد : « نخستين نام شيعه در اسلام در زمان رسول خدا بوجود آمد و چهارتن از صحابه داراى اين لقب بودند : 1 - سلمان 2 - مقداد 3 - ابوذر 4 - عمار »