زيرا وقتى فرعون با اطرافيان خود دربارهى كشتن حضرت موسى ( ع ) مشورت كرد آنها جواب منفى دادند ، همان گونه كه خداوند متعال فرمود : « قالوا ارجه و اخاه و ابْعَثْ فى المدائنِ حاشرين » « 1 » اينكار علّتى دارد ، و آن اين كه تنها ، فرزندان زنا ، انبيا و اولاد آنها را مىكشند . آنها فرعون را الگوى خود قرار دادند و اينان تو را . يزيد خاموش شد و فرمان داد تا حضرت را بيرون ببرند . « 2 » در هر حال ، امام پنجم ( ع ) ، پس از اسارت ، براى زنده نگه داشتن واقعهء خونين كربلا تلاشهاى زيادى نمود كه در ذيل به برخى از آنها اشاره مىشود :
الف )
ب )
بيان ثواب گريه بر امام حسين ( ع ) : امام باقر ( ع ) به نقل از امام سجّاد ( ع ) دربارهى ثواب گريه بر امام حسين ( ع ) فرموده است : هر مؤمنى كه به خاطر شهادت حسينبن على ( ع ) گريه كند تا اشكش بر گونههايش جارى گردد خداوند منّان ، غرفهاى در بهشت به او مىدهد كه مدّتها در آن ساكن گردد . « 4 » روزى ، كميت ، شاعر دوستدار اهل بيت ( ع ) ، بر امام باقر ( ع ) وارد شد و عرضه داشت : اشعارى در مدح و مصيبت شما سرودهام . آيا اجازه مىفرماييد آن را بخوانم . حضرت اجازه دادند و كميت شروع به خواندن اشعار نمود تا آنكه از ديدگان امام باقر ( ع ) و امام صادق ( ع ) اشك جارى شد و صداى گريهى كنيزى از پس پرده بلند شد . « 5 »