هاشم در صفين حساسترين و مهم ترين سمت را در سپاه على عليه‌السّلام به عهده داشت ؛ او پرچمدار لشكر امير مؤمنان عليه‌السّلام بود . « 2 » هاشم در عين حال كه اين مسئوليت خطير و مهم را بر دوش داشت ، اگر در گرما گرم نبرد احتمال مىداد كه باعث ارشاد كسى شود ، با شخص مورد نظر به بحث و گفتگو مىپرداخت ، واو كه از تأثير كلام و نفوذ كلمه نيزبهرمند بود ، غالبا باعث هدايت و ارشاد افراد مىشد و آنان را از گمراهى رهايى مىداد . در يكى از روزهاى جنگ صفين ، هنگامى كه در ميان نيروهاى تحت امر خود بود ناگهان جوانى از لشكر معاويه بيرون آمد ، و در حالى كه شديداً به اميرمؤمنان عليه‌السّلام ناسزا مىگفت ، بر نيروهاى عراق حمله برد . هاشم به او گفت : « اى جوان ، از خدا بترس اين دشنامها مؤاخذه در پى دارد ، و اين نبردها محاسبه به دنبال خواهد داشت ، و تو بالأخره روزى خواهى مرد ، و خداوند تو را به خاطر اين جنگ و لعن بازخواست خواهد كرد . »