مستفاد از اين روايات و ده‌ها روايت ديگر كه در كتاب‌هاى حديثى سنى و شيعه نقل شده ، « 1 » اين است كه عاشورا از زمان حضرت موسى ( ع ) تا بعثت رسول خدا ( ص ) و از بعثت تا هنگام وجوب روزه ماه رمضان و همچنين پس از آن مورد تعظيم و از ايام اللَّه بوده است و همواره با انجام روزه در آن ، بزرگ داشته مىشده است . در اين جا اين پرسش پيش مىآيد ، كه علت عظمت اين روز و از ايام اللَّه بودن آن چيست ؟ زيرا غالباً زمان‌ها به واسطه حوادث مهمى كه در آن‌ها اتفاق مىافتد ، عظمت پيدا مىكنند ؛ مانند روز ميلاد رسول خدا ( ص ) ، روز بعثت و روز وفات آن بزرگوار و روز تولد امير مؤمنان ( ع ) و روز غدير و روز شهادت آن گرامى . در پاسخ اين سؤال مطالبى در كتاب‌ها نقل شده و برخى از آن‌ها مورد خدشه قرار گرفته است . « 2 » اما گويا از يك نكته غفلت شده ، كه علت عظمت اين روز ، حادثه كربلا باشد و بزرگداشت اين روز از همان زمان حضرت موسى ( ع ) نيز به همين علت بوده و شاهد آن ، روايتى است كه در پايان اين مقال نقل خواهيم كرد و اگر همه حوادثى كه گفته شده در اين روز اتفاق افتاده ، مطابق با واقع باشد ، باز از همه مهم‌تر و عظيم‌تر حادثه كربلاست .