« ابوثمامه » از قبيله هَمْدان ، داراى سوابق درخشان و فضائل فراوان بود . وى از اصحاب شجاع و مخلص اميرالمؤمنين ( ع ) به شمار مىرفت . « 1 » رجزهاى او در هنگام جنگ و توجّه او به نماز اوّل وقت بيانگر ايمان و دين‌باورى اوست . « ابو مخنف » مىگويد : در روز عاشورا در گرماگرم نبرد ، ابو ثمامه متوجّه زوال شمس و فرا رسيدن وقت نماز شد ، به امام ( ع ) عرض كرد : جانم به فدايت گرچه آنان پى در پى حمله مىكنند . ولى به خدا سوگند ! تا مرا نكشته‌اند نمىتوانند به تو دست يابند . امّا دوست دارم آنگاه به لقاى پروردگار نائل گردم كه يك نماز ديگر را نيز به امامت تو به جاى آورده باشم . امام ( ع ) در پاسخ فرمود : نماز را يادآورى كردى ، خدا تو را از نمازگزارانى كه به‌ياد خدا هستند قرار دهد . آرى وقت نماز فرا رسيده ، از دشمن بخواهيد كه موقّتاً دست از جنگ بردارد تا نماز خود را به جاى آوريم . « 2 » ابو ثمامه در حال نبرد اين رجزها را مىخواند :