رسول خدا ( ص ) بارها ، به ويژه در اواخر عمر خود ، فرمود : انّى تارِكٌ فيكُمُ الثَّقَلين : كِتابَ اللّهِ وَ عِتْرَتى اهْلَ بيتى ما انْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما لَنْ تَضِلُّوا ابَداً وَانَّهُما لَنْ يَفْتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَّى الْحَوْض « 1 » من در ميان شما دو ميراث بزرگ و گرانبها ( امانت ) مىگذارم : يكى كتاب خداوند و ديگرى عترت و اهل بيتم ؛ شما تا به اين دو تمسك جوييد ، هرگز گمراه نخواهيد شد و آن دو هيچ‌گاه از يكديگر جدا نمىشوند تا در قيامت به من برسند . مفاد اين روايت اين است كه تمسّك به قرآن بدون اهل‌بيت ( ع ) و يا تمسّك به اهل‌بيت ( ع ) بدون قرآن هر دو گمراهى و انحراف از مسير حق و صراط مستقيم الهى است و تنها راه رستگارى تمسّك به كتاب خدا و اهل بيت ( ع ) مىباشد . اساساً در اعتقاد صحيح ، قرآن و اهل بيت ( ع ) انفكاك‌پذير نيستند . از اين روست كه پيروان واقعى اهل بيت ( ع ) يعنى شيعيان اثنى عشرى عاشق قرآن و مأنوس با آن هستند . بلكه بالاتر از آن ، آموزگاران و مشعل‌داران هدايت قرآنى مىباشند . اين روايت از نظر سند متواتر است . « 2 » انديشمند شيعه جناب « مير حامد حسين » ، در كتاب « عبقات الانوار » ، اين حديث شريف را از حدود دويست نفر از علماى اهل تسنّن نقل كرده است . « 3 »