آزموده‌اى را به‌سوى آنها بفرست و گروهى كه مشكلات و سختىهاى جنگ‌ها را ديده‌اند و خيرخواه و نصيحت‌پذيرند با او همراه ساز . پس اگر خدا پيروزى داد همان است كه تو مىخواهى و اگر نشد تو مدافع مردم و پناه آنها خواهى بود . » « 1 » همچنين در مورد حضور عمر در جنگ با ايران مطالبى اظهار داشت كه براى جهان اسلام بسيار مفيد است . على عليه السلام به او فرمود : « اگر شخصاً از اين سرزمين خارج شوى عرب از اطراف و اكناف سر از فرمانت بيرون خواهند برد ( و آن‌گاه خواهى فهميد ) كه آنچه پشت سر گذاشته‌اى مهم‌تر از آن است كه در پيش رو دارى . اگر چشم عجم‌ها فردا بر تو افتد خواهند گفت اين اساس و ريشه عرب است اگر قطعش كنيد راحت مىگرديد و اين فكر آنها را در مبارزه با تو و طمع در نابوديت حريص‌تر و سرسخت‌تر خواهد ساخت . . . » « 2 » نقش هدايتى على عليه السلام نسبت به خلفا آنقدر مهمّ و حسّاس بوده است كه خليفه دوّم بارها گفته است : « لا ابْقانِىَ اللَّهُ لِمُعْضَلَةٍ لَيْسَ لَها ابُوالْحَسَنُ » ؛ خداوند مرا با مشكلى كه على براى حلّ آن نباشد باقى نگذارد ! همچنين گفت : « لَو لا عَلِىٌّ لَهَلَكَ عُمَر » « 3 » اگر على نبود عمر هلاك شده بود .