تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 261

مساهمون:

ص٢٦١
ادْعُوهُمْ لِابائِهِمْ هُوَ اقْسَطُ عِنْدَاللَّهِ . « 1 »

الحاق زياد به ابوسفيان

از ضروريّات اسلام اين است كه فرزند متعلق به همسر اصلى است و به تجاوزگر ( عمداً يا سهواً ) تعلق نمىگيرد . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله اين مطلب را بارها بيان فرمود كه « الْوَلَدُ لِلْفَراشِ وَ لِلعاهِرِ الْحَجرَ » ؛ فرزند از آنِ پدر است و براى تجاوزگر چيزى جز سنگ نيست و همچنين فرمود : « اگر كسى شخصى را به پدر خود نسبت دهد درحالى كه مىداند او از پدرش نيست بهشت بر او حرام خواهد بود . و از بزرگ‌ترين افتراآت اين است كه كسى را به غير پدرش نسبت دهند . » « 2 » امّت اسلام نيز تا سال 44 هجرى به اين سنّت رسول خدا صلى الله عليه و آله ملتزم بودند . و به‌عنوان اصل مسلّم دينى مورد توجّه قرار مىدادند . ليكن معاويه در اين سال مدّعى شد پدرش

هامش
( 1 ) - احزاب ( 33 ) ، آيه 5 ؛ آنان را به نام پدرانشان بخوانيد كه اين كار نزد خدا عادلانه‌تر است .
( 2 ) - الغدير ، ج 10 ، ص 217 به نقل از مسند احمد ، ج 4 ، ص 186 ؛ مسند ابى داود الطيّاس ، ص 169 و الترغيب والترهيب ، ج 3 ، ص 21 .