آنها نيز پاى عهدنامه را مهر كردند و بهوسيله عبدالله عامر براى امام عليه السلام فرستاد . « 1 » امّا وقتى معاويه با حيله و غدر بر همهء مسلمانان مستولى شد بر خلاف قرآن و سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد كوفه كه مملو از جمعيّت بود پيمانها را زير پا نهاد و در مقابل امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام به پدر بزرگوارشان اهانت كرد . « 2 » معاويه با اين عمل زشت مىخواست مردم كوفه را ذليل كند و اهل بيت عليهم السلام را تحقير نمايد . امام حسن عليه السلام با همه بردبارى و صبرى كه داشت نتوانست اين وقاحت را تحمّل كند . لذا پس از سخنان معاويه به منبر رفت و آنچه را شايسته حق و اهل حق و موجب خوارى باطل و اهل باطل بود ، به زبان آورد . « 3 » معاويه به تعبير على عليه السلام سياستمدار نيرنگبازى بود كه براى رسيدن به حكومت و دنيا هر گناهى را مرتكب مىشد . « 4 » او براى فريفتن مردم مسلمان در جنگ صفّين قرآنها را بر سر نيزه زد و در جنگ با امام حسن عليه السلام صلحنامه را امضا نمود . و هنگامى كه زمام امور را به دست گرفت آن را پاره كرد .
زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 264
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص٢٦٤
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى ، ج 4 ، ص 121 - 123 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 2 ، ص 446 .
( 2 ) - انساب الاشراف ، ج 2 ، ص 44 ؛ شرح نهجالبلاغه ، ابن ابىالحديد ، ج 16 ، ص 46 و فتوح ابن اعثم ، ج 4 ، ص 163 .
( 3 ) - الامامة والسياسة ، ابن قتيبه ، ج 1 ، ص 178 و شرح نهجالبلاغه ، ج 16 ، ص 46 .
( 4 ) - نهجالبلاغه ، كلام 200 ؛ « وَاللَّهِ ما مُعاوِيَةُ ادْهى مِنّى وَ لكِنَّهُ يَغْدِرُ وَ يَفْجِرُ . . . . »