تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
« اسامه » موفّق به حركت نشد . با رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله بقيه افراد نيز به مدينه برگشتند . « 1 »

نكات مهمّ

1 - مرحوم سيد شريف‌الدين عاملى مىنويسد : « اينكه رسول خدا صلى الله عليه و آله « اسامه » هفده ساله را بر آنان امير ساخت به‌خاطر درهم شكستن غرور بعضى ، و برگرداندن سركشى متكبّران آنها و پيشگيرى از نزاع آينده بود ؛ تا اشخاصى كه مىخواهند خود را مقدّم دارند اگر يكى بر آنان امير شد ( كه جوانتر بود ) نافرمانى نشان ندهند امّا آنها اين معنى را درك نكردند . لذا در امارت اسامه ايراد كردند . » « 2 » 2 - اهل سيره و تاريخ اجماع دارند به اينكه خليفه اوّل و دوّم و عدّه‌اى از بزرگان مهاجران و انصار جزء سپاه اسامه بوده‌اند . « 3 » نتيجه اينكه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در روزهاى آخر عمر شريفشان ، بر حركت لشكر اسامه اين چنين تحريص مىكند ، جوانى را به فرماندهى برمىگزيند ، بزرگان صحابه را به اطاعت از « اسامه » سفارش مىنمايد ، و على عليه السلام و خاصّان را در مدينه نگاه مىدارد بيانگر چيست ؟ آيا يكى از اهداف حضرت صلى الله عليه و آله دور كردن مسلمانان مصلحتى از مدينه و آماده كردن زمينه براى تحقّق امر الهى در مورد خلافت على عليه السلام نبوده است ؟

جلوگيرى از نوشتن منشور ابدى

يكى از قرائنى كه اجتماع منافقان در مدينه را تأييد مىكند ، مسأله معروف به « مصيبة يوم الخميس » مىباشد . وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله متوجّه تمرّد و بازگشت عده‌اى از مسلمانان از جيش « اسامه » شد ، تصميم گرفت خلافت على بن ابىطالب عليه السلام را در محضر اصحاب مكتوب نمايد . امّا همان افرادى كه به جبهه نرفته و در مدينه اجتماع كرده بودند از تدوين
هامش
( 1 ) - مغازى واقدى ، ج 3 ، ص 1120 .
( 2 ) - المراجعات ، سيّد شريف‌الدين عاملى ، ص 98 - 106 .
( 3 ) - مغازى ، واقدى ، ج 3 ، ص 1118 ؛ طبقات ابن سعد ، ج 2 ، ص 42 ؛ تاريخ دمشق ، ج 2 ، ص 391 ؛ كنز العمّال ، ج 5 ، ص 312 ؛ كامل ابن اثير ، ج 2 ، ص 220 .