دام هواها و نيّات نفسانى خويش گرفتار شويم .
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرينَ أَعْمالًا ، الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَياة الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعا . [ 1 ]
« اى پيامبر بگو : آيا خبر دهم كه بدبختترين و بيچارهترين فرد چه كسى است ؟ آن افرادى كه سعى و تلاش بيهوده در دنيا مىكنند و چنين مىپندارند كه كار نيك انجام مىدهند . »
محيى الدين و ملّاى رومى ، سنّى باشند يا شيعه ، آيا دفاع از مكتب اهل بيت بدين معنا است كه چشم بر روى تمامى آثار آنها ببنديم و تمام معارف آنان را ناديده بگيريم و سخنانى كه به طور وضوح مىتوان استفادهء گرايش به اهل بيت را نمود به دور افكنيم و اشعارى كه در مناقب آل پيامبر سرودهاند انكار كنيم و اين همه مبالغ و فرصتها تضييع نماييم و وقت خود و بقيّه را صرف در اين كنيم كه اينها سنّى بودهاند و مخالف اهلبيت !
اين همان مسخ شدن در هوا و انانيّت است خواه در لباس سنّت نمودار شود خواه در لباس و نقاب تشيّع . هر دو يكى است .
مرد حقّ آن است كه مطلبى را كه از بزرگى مشاهده مىكند اگر منطبق با مبانى و اصول مكتب اهل بيت بود بپذيرد و احترام بگذارد و اگر مخالف بود و مىتوانست حمل بر جهات صدوريّه از تقيّه و غيره بنمايد بايد انجام دهد و اگر نتوانست بايد آن را ردّ نموده و نپذيرد ، هر كه مىخواهد باشد ، فرقى نمىكند . و در اين صورت است كه قضاوت انسان صورت ديگرى به خود خواهدگرفت و انسان خود را از مواهب و الطاف بزرگان محروم نخواهد ساخت .
مقتضى انصاف علمى و رعايت احتياط حزم و تأمل در اين مطالب است
افرادى كه در اين قضاوت پا از حدّ خود فراتر مىنهند و از حريم معرفتى
هامش
[ 1 ] - سوره الكهف ( 18 ) آيات 103 و 104 .