اللهُ لا يُحِبُّ الفَرِحِينَ . [ 1 ]
و امّا ثالثاً : به علّت آنكه گريستن در حال دعا موافقت امر خداست ؛ چون خدا در وصيّتهاى خود به پيمبرانش دستور گريستن داده است ، حيث يقول [ 2 ] لِعِيسَى عليه السّلام :
يا عِيسَى ! هَبْ لِى [ 3 ] مِن عَينَيكَ الدُّمُوعَ و مِن قَلبِكَ الخَشيَة [ الخُشوعَ ] ؛ الحديث . [ 4 ]
و لِموسى عَلَيه السَّلام :
وناجِنِى حَيثُ تُناجِينِى بِخَشيَة مِن قَلبٍ وَجِلٍ ؛ إلى أن قال : صِحْ إلَىَّ مِن كَثرَة الذُّنُوبِ صِياحَ الهارِبِ مِن عَدُوِّهِ . [ 5 ]
و امّا رابعاً : چون در گريه از فضايل و شرف خصوصيّاتى است كه در طاعات ديگر نيست .
هامش
1 - قال فى تعليقى المحجى البيضاء ، ج 2 ، ص 303 : روى صدره الديلمى فى الارشاد باب الحزن و تمامه فى باب البكاء من خشية الله : [ رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : هنگامى كه خداوند بندهاى را دوست مىدارد در قلبش مقدارى از غم و اندوه را باقى مىگذارد زيرا خداوند هر قلب غمناكى را دوست مىدارد . و بندهاى كه از خوف خدا بگريد هيچگاه داخل آتش نخواهد شد مگر اينكه شير به پستان باز گردد . و هيچگاه غبار در راه خدا با دود ناشى از آتش جهنّم در گلوى مؤمن جمع نمىشود و هنگامى كه خداوند بر بندهاى غضب نمايد در قلب او آهنگى از خنده قرار مىدهد . و خنده قلب را مىميراند و خداوند خندهكنندگان را دوست ندارد . مترجم ]
2 - الكافى ، ج 8 ، ص 141 .
3 - فى الكافى ، صَب مكان هَبْ و لكن فى المستدرك الوسائل ، ج 11 ، ص 243 رواه بهذا اللفظ .
4 - [ اى عيسى از چشمان خود گريه را به من هديه بده و از قلبت خشوع را . مترجم ]
5 - [ و به موسى عليه السّلام فرمود : هنگام مناجات با من با قلب خاشع و نگران با من مناجات نما . تا اينكه مىفرمايد : صداى استغاثه خود را به من از زيادى گناهان بلند نما مانند صداى كسى كه از دست دشمنش در حال فرار است . مترجم ]