و اين معنى چنانچه مكرّر شود ايجاد يك يقين ثابت نموده و بر قلب او مُهر مىخورد ، و اين يقين داراى حسن و ثوابى است كه هيچ چيز به او نمىرسد . و لذا مؤمن در روز قيامت تمنّى مىكند كه اى كاش دعاى من در دنيا مستجاب نشده بود تا دائماً دعا مىكردم و به اين نتايج مهم مىرسيدم !
شرط يازدهم دعا : تسبيح وتمجيد و تحميد خدا
شرط يازدهم : تسبيح و تمجيد و تحميد و ثناء خداست ؛ قبل از شروع به دعا نمودن سزاوار است كه شخصْ خدا را ثنا گويد .
قالَ سَلَمَة بنُ الأكوَعِ : ما سَمِعتُ رَسولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ و آلِهِ يَستَفتَحُ بِالدُّعاءَ [ الدُّعاءِ ] إلّا استَفتَحَهُ ، فَقالَ : سُبحانَ رَبِّىَ العَلِىِّ الأعلَى الوَهّابِ . [ 1 ]
ثنا گفتن به خدا و تحميد و تمجيد و تسبيح نوعى از اعتراف به قدرت و عظمت و انحصار صفات حسنى و امثال علياى اوست ؛ و اين اعترافْ شخص داعى را متذكّر و متوجّه به جلال و عظمت او مىنمايد . بنابراين از خدا جدّاً درخواست مىكند ، نه آنكه خداوند محتاج به تحميد باشد و اين ثنا گفتن - و العياذ بالله - به عنوان تقديم رشوه به ساحت مقدّس او واقع شود . و معلومست كه هرچه در ابتداى دعا ثنا بيشتر و بهتر گفته شود جَلَوات حضرت حقّ بيشتر شده و روح تجرّد و التماس در دعا كننده زندهتر و قويتر خواهد شد .
ابن بكير از محمّد بن مسلم روايت مىكند كه ، قال :
قالَ أبُوعَبدِاللهِ عليه السّلام : إنَّ فى كِتابِ أمِيرِالمُؤمِنِينَ صلوات الله عليه : إنَّ المِدحَة قَبلَ المَسألَة ، فَإذا دَعَوتَ اللهَ عَزَّوَجَلَّ فَمَجِّدهُ ! قُلتُ : كَيفَ امَجِّدُهُ ؟ قالَ : تَقُولُ : يا مَن هُوَ أقرَبُ إلَىَّ مِن حَبلِ الوَرِيدِ ، يا فَعّالًا لِما يُرِيدُ ، يا مَن يَحُولُ بَينَ
هامش
1 - إحياء العلوم ، على ما نقله عنه فى المحجّة البيضاء ، ج 2 ، ص 296 : [ سلمة بن اكوع گفت : هيچگاه نديدم كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ، دعائى را شروع كند ، مگر اينكه قبل از آن مىفرمود : سُبحانَ رَبّى العلىّ الاعلَى الوَهّاب . « منزه است پروردگار من كه بلند و بلندمرتبه و بخشنده است . » مترجم ]