بيان مىكند :
هُوَ الَّذى يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ حَتَّى إِذا كُنْتُمْ فِى الْفُلْكِ وَ جَرَيْنَ بِهِمْ بِريحٍ طَيِّبَة وَ فَرِحُوا بِها جاءَتْها ريحٌ عاصِفٌ وَ جاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنْجَيْتَنا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرينَ ( 22 )
فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِى الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ مَتاعَ الْحَياة الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ . [ 1 ]
« مربّى و سرپرست و صاحب اختيار و ولىّ شما در جميع امور خدائيست كه شما را در خُشكى و دريا سير مىدهد ، تا زمانى كه در كشتى نشستيد و جاى خود را معيّن كرديد و در كمال استراحت بوده ، بادهاى ملايم و لطيف هم مىوزيد ؛ و در اين حال در نهايت شادى و سرور و مستى ، غافل از خدا و تدبيرات او ناگهان تندبادى شديد ، سياه و گردآلود ، طوفانى مهيب وزيدن گرفت و آب دريا به تلاطم درآمده امواج سهمگين از هر طرف بسوى كشتى حركت كند ، در آن وقت كه ديگر انسان خود را در چنگال مرگ مىبيند و جسد خود را مرده به روى آب مشاهده مىكند ، و در آن لحظات آخر كه دست از دنيا شسته و يكسره دل به خدا مىدهد ، با آه و ناله و با راز و نياز به خداى خود مىگويد : اگر ما را نجات دهى از اين به بعد از سپاسگزاران خواهيم بود !
چون لطف خدا شامل شود و موج بايستد و به امر خدا ابرها كنار بروند و طوفان آرام گيرد و كشتى كمكم به ساحل نجات برسد ، اين بشر قسىّ القلب دوباره دست به فساد زده و در روى زمين در غير راه حق وارد مىشود ، و از ستمگرى و تعدّى و تجاوز و تجاسر به حقوق مردم و غوطه خوردن در شهوات
هامش
[ 1 ] - سوره يونس ( 10 ) آيه 22 و 23 .