و در آن حال نود و چهار سال از عمرش مىگذشت ؛ پس از مبارزه و جنگى كه بين او و دشمن درگرفت أبو عاديه نيزهاى به پهلويش زد و عمّار بيفتاد .
در رجال كشّى وارد است عن أبى البخترى ، قال :
اتِىَ عَمّارٌ يَومَئِذٍ بِلَبَنٍ فَضَحِكَ ثُمَّ قالَ : قالَ لى رَسولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيه و آلِهِ : آخِرُ شَرابٍ تَشرَبُهُ مِنَ الدُّنيا مَذقَة [ 1 ] مِن لَبَنٍ حَتَّى تَمُوتَ . [ 2 ]
و ابن جَرى السَّكسَكى برجست و رأس مباركش را بريد . پس اين دو نفر نزد معاويه آمده و هر كدام افتخاراً قتل عمّار را به خود نسبت مىداد . عمرو بن عاص لعين گفت :
هامش
1 - المذقَة : اللبن الممزوج بالماء .
2 - بحار الأنوار ، ج 33 ، ص 11 ؛ به نقل از رجال كشّى : [ أبوالبخترى مىگويد : در آن روز كه عمّار شهيد شد ، ظرف شيرى را براى او آوردند ، عمّار بخنديد و گفت : رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به من گفت : آخرين آشاميدنى كه از دنيا مىآشامى ، شيرى است كه با آب ممزوج شده است ؛ و سپس خواهى مرد . ]