خوابى كه امام حسين عليه السّلام كنار قبر رسول خدا ديد
چون اين بگفت سر خود را بر قبر رسول الله گذارده بسيار بگريست تا در خواب رفت ، و در خواب ديد رسول خدا به طرفش مىآيد و ملائكه از يمين و شمال رسول خدا مىآيند ، و گروهى از پيش و گروهى در عقب حركت مىكنند ؛ چون رسول خدا برسيد حسين را در آغوش گرفت و ميان دو چشمش ببوسيد و ،
قالَ : حَبيبى يا حُسَينُ ! كَأنّى أراكَ عَن قَريبٍ مُرَمَّلًا بِدِمائِكَ مَذبوحًا بِأرضِ كَربٍ و بَلاءٍ مِن عِصابَة مِن امَّتى و أنتَ مَعَ ذَلِكَ عَطشانٌ لا تُسقِى و ظَمْآنٌ لا تُروِى و هُم مَعَ ذَلِكَ يَرجونَ شَفاعَتِى ؛ لا أنالَهُمُ اللهُ شَفاعَتِى يَومَ القِيامَة !
حَبيبى يا حُسَينُ ! إنّ أباكَ و امَّكَ و أخاكَ قَدِموا عَلَىَّ و هُم مُشتاقونَ إليكَ ، و إنَّ لَكَ فى الجَنّاتِ لَدَرَجاتٍ لَن تَنالَها إلّا بِالشّهادَة . [ 1 ]
هامش
[ 1 ] - ناسخ التواريخ ، مجلّد حضرت سيّد الشهداء ، ج 2 ، ص [ 3 ] و 4 ؛ بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 327 و 328 با اندكى اختلاف : [ حضرت رسول فرمود : اى حسين اى عزيز من ! گويا مىبينم ترا كه عنقريب در خون خود به خاك خواهى افتاد و گروهى از امّت من در زمين كربلا ترا ذبح مىنمايند و در اين حال عطش بر تو غلبه كرده است ولى ترا سيراب نمىنمايند و از تاب و توان انداخته است ولى به تو آب نخواهند داد ، درحاليكه اين طائفه اميد شفاعت مرا دارند . خداوند ايشان را از شفاعت من روز قيامت محروم گرداند . عزيزم اى حسين ! بدرستى كه پدر و مادر و برادرت پيش من آمدند و بىصبرانه انتظار آمدن ترا مىكشند . و بدان كه خداوند براى تو در بهشت مقاماتى را تعيين نموده است كه بدون شهادت به آنها نخواهى رسيد . مترجم ]