الرَّأىُ ؛ أفعَلُهُ أو أدَعُهُ ! فَقالَ : انظُرْ إذا قُمتَ إلَى الصَّلاة - فَإنَّ الشَّيطانَ أبعَدُ ما يَكُونُ مِنَ الإنسانِ إذا قامَ إلَى الصَّلاة - [ فَانظُرْ إلَى ] أىِّ شَىءٍ يَقَعُ فى قَلبِكَ ، فَخُذْ بِهِ ! و افتَحِ المُصحَفَ فَانظُرْ إلَى أوَّلِ ما تَرَى فيهِ ، فَخُذْ بِهِ إن شاءَ اللهُ تَعالَى ! [ 1 ]
و در بعضى از روايات است كه اين دو ركعت را دو ركعت آخر نماز شب خود قرار دهد ، و در سجدهء آخر يكصد و يك مرتبه بگويد : أستَخيرُ اللهَ بِرَحمَتِهِ .
« وافى » نقل از « من لا يحضره الفقيه » مىكند :
سَألَ مُحَمَّدُ بنُ خالِدٍ القَسرِىُّ أباعَبدِاللهِ عليه السّلام عَنِ الاستِخارَة ، فَقالَ : استَخِرِ اللهَ فى آخِرِ رَكعَة مِن صَلاة اللَّيلِ و أنتَ ساجِدٌ مِائَة مَرَّة و مَرَّة . قالَ : كَيفَ أقُولُ ؟ قالَ : تَقُولُ : أستَخِيرُ اللهَ بِرَحمَتِهِ . [ 2 ]
و در بعضى از روايات است كه دو ركعت نافلهء صبح خود را نماز استخاره قرار دهد ، اين ذكر را در سجدهء آخر آن بگويد ؛ كما فى « الوافى » نقلًا عن « من لا يحضره الفقيه » عن حمّاد بن عثمان عنه عليه السّلام :
أنَّهُ قالَ فى الاستِخارَة : أن يَستَخِيرَ اللهَ الرَّجُلُ فى آخِرِ سَجدَة مِن رَكعَتَىِ الفَجرِ
هامش
[ 1 ] وافى ، ج 2 ، ص 212 ؛ تهذيب الاحكام ، ج 3 ، ص 310 : [ گفتم به امام صادق عليه السّلام : چه بسا اتّفاق مىافتد كه راجع به امرى از خدا طلب خير و صلاح مىكنم ولى رأى و نظرم بر امرى ثابت نمىشود ، انجام بدهم يا خير ؟ حضرت فرمودند : در هنگام نماز شيطان از انسان دور تر است از ساير اوقات ؛ وقتى كه مىخواهى نماز بخوانى به قلبت مراجعه كن و هر چه قلبت به آن متمايل بود انجام بده و قرآن را باز كن و به اول آيه در بالاى صفحه توجّه كن و به آن عمل كن ، إن شاء الله تعالى . مترجم ]
[ 2 ] همان مصدر : [ محمّد بن خالد از امام صادق عليه السّلام راجع به استخاره سؤال كرد ، حضرت فرمودند : در آخرين ركعت از نماز شب درحاليكه در سجده هستى يكصد و يك بار بگو : استخير الله ، عرض كرد : چگونه تلفظ كنم ؟ فرمود : بگو : استخير الله برحمته . مترجم ]