تحقيق در نوشتجات خطّى و غير مطبوع ايشان پرداختهاند حقير نيز از نعمت ريزهخوارى سفرهء إنعام او محروم نباشم ؛ و من الله التّوفيق و عليه التّكلان .
تذكّر اين نكته لازم است كه به جهت رعايت امانت و تحفّظ بر عين دستخط از تغيير هرگونه عبارت و تلفّظى پرهيز شده است . زيرا بيانات و نوشتجات يك گوينده و يا نويسنده دقيقاً بيانگر شيوهء نگرش و روشن كنندهء طرز تفكّر و تمايلات و سليقهء او در برخورد با مسائل علمى و اعتقادى و تاريخى است ، به نحوى كه از كيفيّت بيان و قلم او مىتوان به ضمير و نفس او در مواجهه با مسألهء مطرح شده پى برد . چه بسا نرمشها در تعبيرات و جملات ملايم در بيان يك واقعهاى مخاطب و خواننده را بيشتر به فضاى حاكم بر گوينده و مؤلّف آشنا خواهد كرد تا اصل مطلب و خودِ كلام ؛ و همينطور در نقطهء مقابل در بعضى از موارد درشت گوئى و تعابير تند و جملات شديد اللّحن انسان را به عمق منويّات و ما فى الضّمير صاحب بيان و قلم بيشتر نزديك مىسازد . و بدين جهت به اعتقاد حقير تغيير عبارت مؤلّف بر اساس نگرش شخصى و سليقههاى فردى و مصالح و شئون دنيوى خيانت در اداء امانت تلقّى مىشود و به شدّت بايد از آن پرهيز نمود .
به ياد دارم در زمان مرحوم والد - رضوان الله عليه - يكى از ناشرين در نظر داشت سخنرانيهاى يكى از علماء را دربارهء عرفان و شناخت عارف كامل حضرت حافظ شيرازى - رضوان الله عليه - به رشتهء تحرير و زيور طبع در آورد . ناگفته نماند كه اين سخنرانيها در زمانى بود كه ايشان هنوز با مرحوم والد - رضوان الله عليه - مراوده و رفاقت سلوكى پيدا نكرده بودند ، و طبيعتاً آن حال و هواى مشرب و ذوق و انبساط عرفانى در ايشان حاصل نشده بود و افكار و برداشتهاى عرفانى ايشان نيز عارى از اشتباه و خطاء نبوده است . امّا بواسطهء ارتباط سلوكى با مرحوم والد و قرار گرفتن تحت تربيت ايشان و أخذ دستورات و برنامهء عملى و عبادى و اجتماعى و رشد و تكامل معنوى و فكرى و علمى ، بواسطهء اين تحوّل عظيم و حركت جوهرى
أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 17
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٧