كفران به آيات خدا و لقاى او را موجب حبط اعمال و گم شدن فعّاليتهاى دنيوى كه به نظر خود آنها خوب بوده است قرار مىدهد .
در كتاب « بحار الأنوار » از « امالى » مرحوم صدوق نقل مىكند :
إلى أن قال : عَن مُحَمَّدِ بنِ مِسعَرٍ قالَ : كُنتُ عِندَ سُفيانَ بنِ عُيَينَة فَجاءَهُ رَجُلٌ ، فَقالَ لَهُ : رُوِىَ عَنِ النَّبِىِّ صلّى الله عليه و آله و سلّم أنَّهُ قالَ : إنَّ العَبدَ إذا أذنَبَ ذَنبًا ثُمَّ عَلِمَ أنَّ اللهَ عَزَّوجَلَّ يَطَّلِعُ عَلَيهِ غَفَرَ [ غُفِرَ ] لَهُ . فَقالَ ابنُ عُيَينَة : هَذا كِتابُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ ، قالَ اللهُ تَعالَى : وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ كَثيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ ، وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذى ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرين [ 1 ] فَإذا كانَ الظَّنُّ هو المُردِىَ كانَ ضِدُّهُ هو المُنجِىَ . [ 2 ]
نماز محو كنندهء گناهان است
از اين مطلب خوب استفاده مىشود كه سوء ظنّ به خدا كه از آثار بُعد و وقوع در منزلهاى پائين نفس است موجب وقوع در جهنّم مىشود ، نه نفس اعمال
هامش
[ 1 ] سوره فُصّلت ( 41 ) آيه 2 ] 2 ] و 23 : [ شما در دنيا چنين قدرتى نداشتيد كه بتوانيد پنهان كنيد كه گوشهايتان و چشمهايتان و پوستهايتان عليه شما تحمّل شهادت نكنند ! و ليكن چنان مىپنداشتيد كه بسيارى از اعمالى كه انجام مىدهيد خدا نمىداند ، و اين گمان و پندار شما كه نسبت به پروردگارتان چنين گمان برديد و چنين پنداشتيد ، شما را از مقام و منزلت خود ساقط كرد و به پستى كشانيد و بالنّتيجه از زيانكاران شديد ! ]
[ 2 ] بحار الأنوار ، طبع جديد ، ج 60 ، ص 3 : [ شيخ صدوق از محمّد بن مسعر روايت مىكند كه گويد : من نزد سفيان بن عيينه بودم كه مردى وارد شد و گفت : از پيامبر اكرم روايت شده است كه بنده وقتى گناهى مرتكب شود سپس بداند كه خدا بر احوال او آگاه است ، گناه او بخشوده خواهد شد . سفيان بن عيينه در پاسخ كلام او گفت : شاهد بر اين مطلب اين آيه شريفه است ( وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لا يَعْلَمُ كَثيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ * وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذى ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرينَ ) بنابراين وقتى ظنّ به عدم آگاهى خدا موجب انحطاط و سقوط است ضدّ آن يعنى گمان به آگاهى خداوند موجب نجات و رستگارى خواهد بود . مترجم ]