و ابرها را من ايجاد نمودم - يعنى سايه براى كسى كه در سايه آنها باشد .
و باران من فرو ريختم - يعنى زندگى گوارا و رحمت .
و صداى ابرها را من شنواندم - يعنى آنچه شنيده شود از حكمت و برقش ابرها را من روشنى بخشيدم - يعنى روشنائى بلاد بسبب نورانيت ما است .
و خورشيد را درخشندهگى بخشيدم - يعنى قائم از ما است كه آن نورى است از نور ديگر ساطع گشته .
و ماه را من بيرون آوردم - يعنى حضرت مهدى از ذريه من است .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 472
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٤٧٢