و چشمهها را من شكافتم و نهرها را من شقه نمودم و درختها را من روياندم و بميوهها من طعم و مزه دادم و ابرها را من ايجاد نمودم و صداى ابرها را من شنواندم و برقش آن را نور و روشنى بخشيدم و خورشيد را من گرمى دادم و ماه را من بدر آوردم و باران را فرو ريختيم و ستارگان را بجاى خود واداشتم و منم درياى پر وسعت مواج و كوههاى بلند را من به پا داشتم و كشتى را در آب جريان دادم و بخورشيد تابش و روشنى عطا كردم و منم جنب اللَّه و كلمة اللَّه و قلب اللَّه و باب اللَّه آن دربى كه بايد از آن درب داخل شد ( و بهر حقيقتى رسيد ) داخل شويد باب را در حال سجده تا به بخشم خطاياى شما را و زياد نمايم براى نيكوكاران و به من و بدست من قيامت برپا شود و در باره من به شك افتند باطلكنندهگان و منم اول و آخر و ظاهر و باطن و بهر چيز عالم و دانا .
حضرت باقر عليه السّلام شرح و تفسير اين خطبه را چنين فرمودهاند .
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 470
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٤٧٠