و گرفتاريت زياد و سختيهايت شديد خواهد شد و از عمل كرد براى رسيدن بآرزوهايت ضعيف خواهى بود و اگر خالى نمودى دلت را از آرزوى فردا هر آينه در عمل و كردار كوشش خواهى كرد اما آرزوى فردا را اگر امروز در دل بپرورانى فردا از دو جهت بر تو ضرر رساند يكى آنكه عمل و كردارت را بتأخير انداخته و ديگر آنكه غم و اندوه را بر خود روز افزون كردهاى مگر نمىبينى دنيا يكى از دو ساعت است ساعتى كه گذشت و ساعتى كه باقى مانده و ديگر ساعتى كه تو در او هستى اما ساعت گذشته و ساعت باقى مانده و نيامده لذت خوشيها و شدت ناخوشيها او را نيافته و ديگر نمىيابى پس ساعت گذشته و ساعتى كه تو در او هستى بمانند دو مهمان وارد بر خود به پندار كه يكى از اين دو مهمان رفت و تو را برفتن خود مذمت كرده و بدگوئى نمود و مهمان
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 378
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٣٧٨