[ ( 36 ) خطبهاى معروف به مونقه ( يعنى شگفتآور در حسن و بلاغت ) ]
كفعمى در مصباح از هشام بن سايب كلبى و او از ابى صالح روايت مىكند كه روز جمعى از اصحاب پيغمبر بحث نمودند در اطراف اين موضوع كه كدام حرف است در حروف از همه بيشتر در كلام موجود است معلوم شد حرف الف از همه بيشتر است و هيچ كس نتواند كلامى بگويد كه الف در او نباشد حضرت امير المؤمنين عليه السّلام حضور داشتند بدون تأمل و بالبداهه انشاء خطبه فرمود چنان كه عقلها حيران ماند و نام اين خطبه را مونقه گذاشتند يعنى در حسن و نيكوئى و بلاغت شگفت آور است فرمود
سپاسگزارم كسى را كه منت او بزرگست و نعمتش فراوان است و رحمتش پيشى گرفته و كلمه او باتمام رسيده و خواستهاش در هر امرى نافذ است حجتش كامل و حكمتش عدل است