و خود سرانه عمل نمودند و برأى باطل خود مقدم داشتند كسى را كه خدا او را مؤخر داشته لذا فرمود ) ايشانند اهل زيان و كفر و شبه و گمراهى و شكوك و حيرت و سرگردانى كسى را كه خدا او را به خود واگذاشت نادانان از مردم از ايشان آسوده خاطرند و كسى كه آنها را نمىشناسد به آنها بدبين نيست چه قدر شبيه است حال اين گونه مردم بچارپائى كه چوپان خود را از دست داده
جاى بسى تأسف و حسرت است از پيروان من كه بعد از نزديك شدن بچنين مردمانى امروز چگونه فردا خوار كنند بعضى بعضى را و بكشند جمعى جمع ديگر را متفرق مىشوند فردا از اصل و نازل شده و روى مىآورند بفرع و اميد پيروزى دارند از غير راه درست هر دستهء از اينان شاخهاى را بدست گرفته و بهر طرف كه آن شاخه آنها را بكشد بانسوى مىروند ( شايد اشاره باشد باختلاف شيعه بعد از آن حضرت كه خود را نسبت بعلى عليه السّلام ميدادند اما در مذهب
نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 201
مساهمون: علم الهدى خراسانى
ص٢٠١