عَبْدِنا يَوْمَ الْفُرْقانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
يعنى بدانيد آنچه غنيمت گرفتيد براى خدا است پنج يك آن و براى رسول و براى صاحب قرابت و يتيمان و درماندهگان و راه گذر محتاج اگر ايمان آوردهايد به خدا و آنچه فرود آوردهايم بر بنده خود روز تميز روزى كه بهمرسند جماعتها و خداوند بر هر چيز توانا است
آنگاه فرمود به خدا قسم مائيم قصد كرده شده بذوى القربى آنچنان كه مقرون فرموده است خداوند به خود و رسول خود و فرموده است در سوره حشر آيه 7
ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ
يعنى آنچه برگردانيد خدا بر رسولش از اهل قريهها پس براى خدا و رسول است و براى ذى القربى و يتيمان و مسكينان و ابن السبيل فرمود مائيم بالخصوص ( يعنى يتيم و مسكين و ابن السبيل از ما مىباشد ) تا اينكه