تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
هزار ركعت غير از فرائض و نوافل مرتبه وارد است بكيفيت مخصوص چنانچه در كتب ادعيه مسطور است در زمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله اين نماز را فرادا ميگذاردند و همچنين زمان خليفه اول و در عصر خليفه ثانى مدتى چنين بود شبى خليفه وارد مسجد شد ديد جماعت منعقد است و مردم نماز جماعت ميخوانند پرسيد اين چه نماز است گفتند نوافل ماه رمضان است كه به جماعت ميگذاريم خليفه را اين عمل خوش آمد اين بدعتيست اما چه نيكو بدعتيست آنگاه دستور داد هميشه اين نوافل را به جماعت گزارند و تا كنون اين عمل در ميان ايشان معمول است ) حضرت ميفرمايد ترسيدم قسمتى از لشكر من بشورند و هيجان نمايند بواسطه آنچه ديده بودم از اين امت از افتراق و فرمان‌برى ايشان از پيشوايان ضلالت و گمراهى و خوانندگان بسوى آش . و عطا ميكردم سهم ذى القربائى كه خداوند در كلام مجيد خود فرموده اگر ايمان آورده‌ايد به خدا و آنچه نازل كرده‌ايم ما بر بنده خود الى آخر آيه كه صدر آيه چنين است در سوره انفال آيه 41 ميفرمايد
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ وَ ما أَنْزَلْنا عَلى