تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 531

مساهمون:

ص٥٣١
اى ابو ذر ! خداوند عز و جل وقتى زمين را آفريد و درخت‌هاى موجود در آن را آفريد ، هيچ درختى در زمين نبود ، مگر اين كه پيش فرزندان آدم آمد و از آن ، سودى بُردند . زمين و درختان ، همواره چنين بودند تا اين كه انسان‌هاى فاجر ، سخن درشت بر زبان جارى كردند و آن ، اين بود : " خداوند ، فرزندى اختيار كرده است " . وقتى آنها چنين گفتند ، زمين لرزيد و ثمر درختان از دست رفت . اى ابو ذر ! هر گاه مؤمن بميرد ، زمين تا چهل روز برايش مىگِريد . اى ابو ذر ! هر گاه بنده‌اى در سرزمينى خشك ، وضو بگيرد و يا تيمّم كند ، سپس اذان و اقامه بگويد و نماز بخواند ، خداوند عز و جل به فرشتگان دستور مىدهد كه پشت سرش صف ببندند ، كه سرِ صف‌ها مشخص نيست . با ركوع او به ركوع مىروند و با سجده او سجده مىكنند و با دعاى او ، آمين مىگويند . اى ابو ذر ! هر كس بدون اذان ، اقامه بگويد ، كسى با او جز دو فرشته‌اش كه با او هستند ، نماز نمىخواند . اى ابو ذر ! هر جوانى كه براى خدا ، دنيا و لهو آن را رها كند و جوانىاش را در طاعت خدا به پايان ببرد ، خداوند ، پاداش هفتاد و دو صدّيق را به او مىدهد . اى ابو ذر ! ذكرگو در ميان غفلت‌زدگان ، همانند جنگجو در ميان فراريان از جنگ است . اى ابو ذر ! همنشينِ صالح ، بهتر از تنهايى است و تنهايى ، بهتر از همنشين بد است . بازگويى خوبى ، بهتر از خاموشى است و خاموشى ، بهتر از بازگويى بدى است . اى ابو ذر ! جز با مؤمن ، همراهى مكن و غذايت را جز انسان پرواپيشه نخورَد و غذاى اهل فسق را هم نخور . اى ابو ذر ! غذايت را به كسى اطعام كن كه براى خدا دوستش دارى ، و غذاى كسى را بخور كه تو را در راه خداوند عز و جل دوست دارد .