از نماز ، سير نمىشوم .
اى ابو ذر ! هر كس در شبانه روز ، غير از نمازهاى واجب ، دوازده ركعت نماز مستحبّى بخواند ، حقّ اوست كه در بهشت ، يك خانه داشته باشد .
اى ابو ذر ! تا زمانى كه تو در حال نمازى ، درِ خانه فرمانرواى جبّار را مىكوبى ، و هر كس درِ خانه فرمانروا را بكوبد ، برايش باز مىشود .
اى ابو ذر ! هيچ مؤمنى به نماز بر نمىخيزد ، مگر اين كه نيكى ميان او و عرش ، بر او مىبارد و فرشتهاى بر او گمارده مىشود كه بانگ مىزند : " اى پسر آدم ! اگر مىدانستى نماز ، برايت چه اهمّيتى دارد و با چه كسى راز مىگويى ، هرگز آن را رها نمىكردى " .
اى ابو ذر ! خوشا به حال صاحبان پرچمها در قيامت ! پرچمها را در دست دارند و به سوى بهشت ، شتاباناند . آگاه باشيد كه اينان ، شتابندگان به مساجد هستند ، در سحرگاهان و غير سحرگاهان .
اى ابو ذر ! نماز ، تكيهگاه دين است و زبان ، بزرگتر است . صدقه ، گناه را نابود مىكند ، و زبان ، بزرگتر است . روزه ، سپر آتش است ، و زبان ، بزرگتر است . جهاد ، شرافت است ، و زبان ، بزرگتر است .
اى ابو ذر ! بهشت ، درجه بر بالاى درجه است ؛ همانطور كه ميان آسمان و زمين . بنده ، چشمش را بالا مىچرخانَد و نورى بر او مىتابد كه نزديك است چشم او را برُبايد و از اين اتّفاق به فغان در مىآيد و مىگويد : اين چيست ؟ پاسخ داده مىشود : " اين ، نور برادرت است " . پس مىگويد : فلان برادرم ؟ ما كه در دنيا با هم بوديم . او چه طور اين گونه بر من برترى يافته ؟ به او گفته مىشود : " او در عمل از تو بهتر بود " آن گاه در دلش رضايتى نهاده مىشود ، تا اين كه راضى شود .
اى ابو ذر ! دنيا ، زندانِ مؤمن و بهشت كافر است . هيچ مؤمنى در آن نيست ، مگر كه اندوهناك است . چگونه مؤمن ، اندوهناك نباشد ، در حالى كه خداوند عز و جل به او وعده ورود به دوزخ را داده ، امّا وعده بيرون آمدن از آن را نداده است ؟ به او بيمارىها و ناگوارىها و امور خشمگين كننده مىرسد ، و ستم مىبيند ؛ امّا مدد نمىشود . از خداى متعال ، درخواست ثواب مىكند . پس همواره اندوهناك است تا از دنيا جدا شود و هنگامى كه از آن جدا شد ، به آسايش و كرامت مىرسد .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 515
مساهمون: محمد الريشهري
ص٥١٥