تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 517

مساهمون:

ص٥١٧
اى ابو ذر ! خداوند عز و جل ، هيچ گاه به همانند اندوه طولانى ، پرستيده نشد . اى ابو ذر ! هر كس از علمى برخودار شود كه او را نگريانَد ، سزاوار است كه گفته شود : از علمى برخوردار شده كه سودى برايش ندارد ؛ زيرا خداوند عز و جل ، دانشمندان را اين چنين ستوده است : " بى گمان ، كسانى كه پيش از نزول آن ( قرآن ) ، دانش يافته‌اند ، چون اين كتاب بر آنان خوانده شود ، سجده‌كنان به روى در مىافتند و مىگويند : منزّه است پروردگا ما ، كه وعده پروردگار ما ، قطعاً انجام شدنى است . و بر روى زمين مىافتند و مىگريند و بر فروتنى آنها افزوده مىشود " . اى ابو ذر ! هر كس مىتواند بگِريد ، گريه كند و هر كس نمىتواند ، دلش را اندوهناك كند و خود را به گريه بزند ؛ چرا كه دلِ سخت ، از خداوند متعال دور است ، ولى درك نمىكنند . اى ابو ذر ! خداوند متعال مىگويد : " براى يك بنده ، دو ترس و دو امان فراهم نمىكنم . اگر در دنيا ، از من در امان باشد ، او را در رستاخيز مىترسانم و اگر در دنيا از من بترسد ، در رستاخيز ، در امانش مىدارم " . اى ابو ذر ! اگر كسى به اندازه هفتاد پيامبر ، عمل داشته باشد ، شايسته است كه آن را كم بداند و نگران باشد كه نجات پيدا نمىكند . اى ابو ذر ! كسى كه گناه كرده ، در روز رستاخيز ، گناهانش به او عرضه مىشود و او به گناه مىگويد : آيا من از تو ترسان نبودم ؟ پس گناه او آمرزيده مىشود . اى ابو ذر ! مردى كارِ نيك انجام مىدهد و به آن تكيه مىكند و كارهاى كوچك هم انجام مىدهد و به پيشگاه خداوند وارد مىشود ، در حالى كه خدا از او خشمگين است . مردى هم كار بد مىكند و از آن نگران است ، [ ليكن ] روز قيامت ، آسوده‌خاطر مىآيد . اى ابو ذر ! بنده ، گناه مىكند و با آن ، وارد بهشت مىشود " . گفتم : پدر و مادرم فدايت باد ! اين ، چگونه ممكن است ؟
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 517 | محمد الريشهري