مرد مُتظاهر ، سه نشانه دارد : در حضور ، چاپلوسى مىكند ؛ و پشتِ سر ، غيبت مىكند ؛ و براى مصيبت ، شماتت مىكند .
ستمگر هم سه خصوصيت دارد : بر پايينتر از خود ، زور مىگويد ؛ و از بالاتر از خود ، نافرمانى مىكند ؛ و از ستم ، پشتيبانى مىكند .
رياكار نيز سه نشانه دارد : در پيش مردم ، بانشاط است ؛ و در تنهايى ، بىحال است ؛ و در تمامى كارها دوست دارد كه [ از او ] تعريف شود .
منافق هم سه نشانه دارد : اگر خبر رسانى كند ، دروغ مىگويد ؛ و اگر به او اعتماد شود ، خيانت مىورزد ؛ و اگر وعده دهد ، تخلّف مىنمايد .
انسان بىحال ، سه نشانه دارد : چنان كوتاهى مىكند كه به تفريط كشيده مىشود ، و چنان تفريط مىكند كه ضايع مىكند ، و چنان ضايع مىكند كه گناهكار مىشود .
انسان خردمند ، سزاوار نيست كه در پىِ كارى باشد ، جز در سه چيز : در پىِ اصلاح معاش بودن ، گام برداشتن در راه معاد ، و كامجويى از حلال . . . .
اى على ! هر گاه هلال ماه « 1 » را ديدى ، سه بار " تكبير " بگو و بگو : ستايش ، خدايى راست كه مرا و تو را آفريد و برايت ، منزلگاههايى قرار داد و تو را نشانهاى براى همه جهانيان ، قرار داد .
اى على ! هر گاه در آينه نگاه كردى ، سه بار تكبير بگو و بگو : خداوندا ! همان گونه كه آفرينشم را خوب كردى ، اخلاقم را هم خوب كن .
اى على ! هر گاه چيزى تو را به هراس انداخت ، بگو : خداوندا ! به حقّ محمّد و خاندان محمّد ، آن را برايم پيش نياور ، مگر اين كه گشايش از آن را نيز برايم حاصل كنى " .
هامش
( 1 ) . هلال ، شب اوّل و يا شب اوّل تا سوم يا هفتم ماه است . شيخ بهايى گفته است : وقت تلاوت دعاى هلال ، تا زمانى است كه هلال ، صادق است و بهتر اين است كه از شب اوّل تأخير نيفتد تا به قدر متيقّن كه در لغت و عرف ، مورد اتّفاق است . اگر ممكن نشد ، ديرتر از شب دوم نباشد ؛ زيرا بيشتر لغتشناسان ، آن را تا شب دوم مىدانند . امّا اگر موفق نشدى ، تا شبِ سوم بخوان ؛ چرا كه بسيارى از لغتشناسان ، شب سوم را آخرين شب هلال مىدانند .