تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 493

مساهمون:

ص٤٩٣
اى على ! در تورات ، چهار چيز ، با چهار چيز آمده است : هر كس آزمند بر دنيا باشد ، از خدا خشمگين است ؛ و هر كس از ناگوارىاى كه برايش پيش مىآيد شكوه كند ، [ در واقع ] از خدا شِكوه مىكند ؛ و هر كس پيش ثروتمندى برود و در برابر او كُرنِش كند دوْ سومِ دينش از ميان رفته است ، و هر كس از اين امّت وارد آتش شود ، از كسانى است كه آيات خدا را ريشخند كرده و به بازى گرفته است . چهار چيز ، با چهار چيز است : هر كس به فرمان‌روايى رسد ، استبداد مىورزد ؛ و هر كس رايزنى نكند ، پشيمان مىشود ؛ از همان دست كه مىدهى ، از همان دست مىگيرى ؛ و نادارى ، مرگِ بزرگى است " . پرسيده شد : [ منظور از ] نادارى ، نداشتن درهم و دينار است ؟ فرمود : [ منظور ] نادارى در دين است " . [ سپس فرمود : ] " اى على ! همه چشم‌ها در روز قيامت گريان‌اند ، جز سه چشم : چشمى كه در راه خدا بيدار بماند ، چشمى كه بر حرام‌هاى خدا بسته شود ، و چشمى كه از ترس خدا گريان باشد " . اى على ! خوشا به چهره‌اى كه خدا به آن توجّه كند ؛ براى گناهى كه مرتكب شده ، مىگِريد و احَدى جز خدا بر آن ، آگاه نمىشود ! اى على ! سه چيز ، نابود كننده و سه چيز ، عامل رهايى است : نابود كننده‌ها عبارت‌اند از : هوس ، بخلِ پيروى شده ، و خودشيفتگىِ مرد به خود . سه عامل رهايى ، عبارت‌اند از : دادگرى در خشم و خوشى ؛ ميانه‌روى در نادارى و دارايى ؛ و بيم از خدا در نهان و آشكار ، به گونه‌اى كه گويى خدا را مىبينى و اگر تو او را نمىبينى ، او تو را مىبيند .