قبرها ، راه رفتن با يك كفش ، و اين كه انسانْ تنها بخوابد . . . .
و سه نفرند كه همنشينى با آنها مايه مرگِ دل است : همنشينى با فرومايگان ، همنشينى با ثروتمندان ، و همسخنى با زنان .
اى على ! سه چيز ، از حقايق ايمان است : انفاق هنگام تنگدستى ، انصاف ورزيدن با مردم ، و بخشيدن علم به آموزنده آن .
اى على ! سه چيز ، مايه خوشحالى مؤمن در دنياست : ديدار با براداران ، افطارى دادن به روزهدار ، و شبْ زندهدارى در پايان شب .
اى على ! تو را از سه چيز ، نهى مىكنم : رشك ، آز ، و خود برتربينى . . . .
اى على ! سه درجه و سه كفّاره و سه نابود كننده و سه رهايىدهنده وجود دارد : امّا سه درجه عبارتاند از : وضو گرفتن كامل و بانشاط در سرماى سخت ، و چشم به راه نماز [ بعدى ] بودن در پىِ نماز ، و شب و روز در جماعاتْ شركت جُستن .
امّا كفّارهها عبارتاند از : بلند سلام كردن ، اطعام كردن ، و در هنگامى كه مردم خواباندْ شبْ زندهدارى كردن .
امّا نابود كنندهها عبارتاند از : بخلِ پيروى شده ، هوسِ تبعيت شده ، و خودشيفتگى .
امّا سه رهايىدهنده عبارتاند از : بيم از خدا در آشكار و پنهان ، ميانهروى در حال نادارى و دارا بودن ، و سخن عادلانه گفتن هنگام خشم و خشنودى .
اى على ! پس از گرفتن كودك از شير ، شير دادنى نيست و پس از رسيدن به سنّ احتلام ، يتيمى منتفى است .
اى على ! دو سال راه طى كن تا به پدر و مادرت نيكى كنى . يك سال راه طى كن تا صِله رحِم نمايى . يك ميل براى عيادت بيمار راه برو . براى تشييع جنازه ، دو ميل راه طى كن . براى اجابت يك دعوت ، سه ميل راه برو . براى ديدار برادر دينىات ، چهار ميل راه برو . جهت اجابت فريادخواه ، پنج ميل راه طى كن . براى يارى ستمديده ، شش ميل راه برو و همواره آمرزش بخواه . . . .
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 465
مساهمون: محمد الريشهري
ص٤٦٥