نورى آورده ، يافته نشده است و اگر چنين متنى وجود داشت ، بىترديد ، لااقل در شرايط كنونى از طريق جستجوى رايانهاى ، دستيابى به آن ، ممكن بود . شايد مقصود وى از متن مورد اشاره ، روايتى است كه دلالت دارد بر اين كه در روز عيد غدير ، پيامبر خدا ، امام على عليه السلام را به برادرى برگزيد .
ج صيغه عقد اخوّت ، ايراد محتوايى دارد
آنچه به عنوان صيغه عقد اخوّت مطرح شده ، از نظر محتوا نيز بىاشكال نيست ؛ زيرا :
اوّلًا همانطور كه اشاره كرديم ، حقوق برادرىِ دينى كه در احاديث اسلامى مورد تأكيد قرار گرفته ، قابل اسقاط نيست .
ثانيا با عنايت به اين كه آينده انسان ، قابل پيشبينى نيست ، تعهّد شرعى به اين كه شخص متعهّد ، بدون همراهى او به بهشت نرود ، در صورتى كه همراه ، مستحقّ شفاعت نباشد ، صحيح نيست .
د مكروه بودن اجبار خود بر چيزى
آخرين نكته ، اين است كه از منظر احاديث اهل بيت عليهم السلام ، ايجاد تعهّدات وجوبى براى خود ، نه تنها ممدوح نيست ، بلكه مذموم است . « 1 » بنا بر اين ، حاصل بررسىهاى انجام شده نشان مىدهد كه ايجاد تعهّد شرعى با صيغه عقد اخوّت مورد اشاره ، اگر مذموم نباشد ، بىترديد ، اقدامى درخور ستايش نخواهد بود .
هامش
( 1 ) ر . ك : وسائل الشيعة : ج 23 ص 303 ( باب ششم : كراهة إيجاب الشىء على النفس دائما به نذر و شبهه ) .