روزهدار را ، در سه نكته زير خلاصه كرد كه پايبندى به آنها موجب مىشود تا روزهدار ، هر چه بيشتر ، از مواهب و دستاوردهاى ميهمانى خدا ، بهرهمند گردد :
1 . آنچه خورده و آشاميده مىشود ، حلال باشد و از غذاهاى حرام و شبههناك ، پرهيز شود .
2 . نوع و مقدار غذاها و نوشيدنىها با نياز و خواسته بدن ، تناسب داشته باشند و از مصرف غذاهاى رنگارنگ و افزون بر حدّ نياز ، پرهيز شود .
3 . به قصد قربت و با انگيزه كسب رضاى خداوند و اطاعت از فرمان او ، خورده و آشاميده شود .
عالم ربّانى ، آية اللّه ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى رحمهاللّه ، در پايان بحثى كه درباره انواع روزهداران از جهت برخوردشان با خوردنىها و آشاميدنىها دارد ، مىگويد :
برخى از آنان ، همه خورد و خوراكشان ، حلال و دور از اسراف و تجمّل است ؛ بلكه در مقدار خوردنى و آشاميدنىشان ، حتّى از اندازه حلال و غير مكروه هم متواضعانه مىكاهند و اين گونه از لذّت مىگذرند و در خورشت ، به يك نوع ، بسنده مىكنند ، يا بعضى از لذّتها و فزونىها را ترك مىكنند .
درجات آنان نزد پروردگارشان كه نگاهدارنده تلاشها و مجاهدتهاى آنان است محفوظ است و آنان ، پاداش مىيابند و هيچ ستمى به آنان نمىشود . خداوند ، آنان را به بهترين كارهايشان پاداش مىدهد و از عطاى خويش ، بىحساب بر آنان مىافزايد . پس هيچ كس نمىداند چه پاداشهاى بزرگى كه مايه چشمروشنى است و برايشان پنهان نگه داشته شده است خواهند داشت ؛ پاداشهايى كه بر هيچ دلى خطور نكرده است . « 1 »
خدايا ! ما را هم از آنان قرار بده .
هامش
( 1 ) براى مطالعه تمام سخن ، ر . ك : المراقبات : ص 98 .