سخنى درباره نقش خوراك در بهرهگيرى از آثار روزه
خوردن و نوشيدن به هنگام افطار و سحر ، جانْمايه روزهدارى است . از اين رو ، در ديدگاه اسلام ، حلال يا حرام بودن خوردنىها و نوشيدنىها ، اندازه و نوع آنها و همچنين انگيزه روزهداران از خوردن و آشاميدن ، در ميزان بهرهورى از روزه ، نقشى اساسى دارند و در دستاوردهاى روزهدار از بركات اين ميهمانى ، بسيار مؤثّرند .
نخستين شرط بهرهورى از روزه ، آن است كه تأمين كننده نيرو و قوّت انسان براى روزه گرفتن ، حلال باشد . غذاى حرام ، نه تنها در بهرهمندى انسان از آثار و بركات روزه ، نقش تخريبى دارد ، بلكه آفتى است كه همه عبادتها را به گونهاى كه در احاديث گذشته اشاره شد ، تهديد مىكند . از اين رو ، پيامبر خدا مىفرمايد :
العِبادَةُ مَعَ أكلِ الحَرامِ كَالبِناءِ عَلَى الرَّملِ . « 1 »
عبادت همراه با حرامخوارى ، مثل بنا ساختن بر شِنزار است .
بر اين پايه ، براى روزهدار ، شناخت غذاهاى حرام ، اهمّيتى ويژه دارد .
انواع خوردنىها و آشاميدنىهاى حرام
خوردنىها و آشاميدنىهاى حرام ، چند دستهاند :
1 . آنچه حرمت ذاتى دارد ، مثل : گوشت حيوانات حرامگوشت ، تخم پرندگان
هامش
( 1 ) عدّة الداعى : ص 141 ، بحار الأنوار : ج 103 ص 16 ح 73 .