تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 532

مساهمون:

ص٥٣٢

وليد بن عُقْبه

ابو وَهْب وليد بن عُقبة بن ابى مُعيط بن ابى عمرو بن اميّة بن عبد شمس بن عبد مناف ، مصاحبتش با پيامبر صلى اللّه عليه و آله اندك بود و روايتِ كمى نيز دارد كه خود ، بر فاسق بودن او صراحت دارند . پدرش در جنگ بدر ، اسير و كشته شد . بر شراب خوردن او گواهى دادند و پيامبر صلى اللّه عليه و آله دستور داد تا بر او حد بزنند . او در زمان پيامبر خدا ، با عمرو بن عاص ، شراب خوردند و در حال مستى ، شروع به آوازه‌خوانى كردند . مراد از " فاسق " در دو جاى قرآن ، اوست . او برادر مادرىِ عثمان بود و در روز فتح مكّه اسلام آورد . پيامبر خدا ، او را براى جمع آورى زكات ، به ميان بنى مُصطَلَق فرستاد و آيه نبأ در همين خصوص ، نازل شد . وى ، كارگزار عثمان در كوفه بود . پس از كشته شدن برادرش عثمان ، در جزيره كناره‌گيرى اختيار كرد و به طرفدارى از هيچ يك از دو گروه ، نجنگيد . ر . ك : سير أعلام النبلاء : ج 3 ص 416 ش 67 ، الإصابة : ج 6 ص 481 ش 9167 .