سراقة بن مالك
درباره او جز آنچه در متن كتاب آمده ، چيز ديگرى گفته نشده است .
عامر بن طفيل و اربَد بن رَبيعه
عامر بن طُفَيل بن مالك عامرى ، كه در زمان جاهليت ، بزرگِ بنى عامر بود و كافر درگذشت . او هفتاد تن از قاريان صحابى پيامبر خدا را كه ايشان در صفر سال چهارم هجرى به سركردگى مُنذَر بن عمرو به بِئر مَعونه فرستاده بود ، به قتل رساند . همچنين خواست تا پيامبر صلى اللّه عليه و آله را در مسجد بكُشد . او و اربَد بن ربيعه به نزد پيامبر صلى اللّه عليه و آله آمدند ؛ امّا اسلام نياوردند و برگشتند . پيامبر خدا ، هر دو را نفرين كرد .
ر . ك : سعد السعود : ص 19 ، اسد الغابة : ج 3 ص 127 .
عُتيبة بن ابى لهب
عُتيبة بن ابى لَهَب بن عبد المطّلب قُرَشى هاشمى ، پسر عموى پيامبر صلى اللّه عليه و آله است . پيامبر خدا ، دختر خود رقيّه را به همسرى عتبه درآورد و خواهرش امّ كلثوم را هم به ازدواج عتيبة بن ابى لَهَب درآورد . چون سوره تبّت ( لَهَب ) نازل شد ، پدر عُتبه و عُتَيبه ، ابو لهب و مادرشان امّ جميل به آنها گفتند : دختران محمّد را طلاق دهيد . آن دو نيز پيش از آن كه با آنها عروسى كنند ، طلاقشان دادند .
غالبا در مورد عُتبه ، اشتباه رُخ مىدهد . لذا برخى گفتهاند كه عتبه در روز فتح مكّه ، اسلام آورد و كسى كه پيامبر خدا نفرينش كرد ، عتيبه بود . بعضى هم عكسِ اين را گفتهاند .
ر . ك : اسد الغابة : ج 7 ص 114 ش 6921 ، تهذيب الأحكام : ج 1 ص 242 .
عمرو بن عاص
ابو عبد اللّه عمرو بن عاص بن وائل بن هاشم بن سعيد ، از بنى كعب بن لؤى و مادرش نابغه دختر حرمله بود . او همان كسى است كه قريش او را نزد نجاشى فرستادند تا مسلمانان مهاجر [ به حبشه ] را تحويل آنان دهد و نجاشى ، اين كار را نكرد . وى در سال