پيامبر خدا فرمود : " اى عبد اللّه ! آيا حرف ديگرى هم دارى ؟ " .
گفت : اى محمّد ! آنچه گفتم ، بسنده و رساننده نيست ؟ چيزى نمانده . نظرت را بگو و اگر دليلى دارى ، بيان كن و آنچه را خواستيم ، برايمان انجام ده .
پيامبر خدا فرمود : " پروردگارا ! تو شنونده هر صدايى و آگاه بر همه چيز هستى ، و آنچه را كه بندگانت بگويند ، مىدانى " .
پس خداوند بر وى چنين نازل كرد كه : اى محمّد ! " گفتند : " اين ، چه پيامبرى است كه غذا مىخورد و در بازارها راه مىرود ؟ ! چرا فرشتهاى به سوى او نازل نشده تا با او ، بيمدهنده باشد ؟ ! چرا از آسمان ، گنجى برايش افكنده نمىشود ؟ ! چرا او باغى ندارد كه از آن بخورد ؟ ! " و ستمكاران گفتند : " شما در حقيقت ، از مردى افسون شده ، پيروى مىكنيد " " . آن گاه ، خداوند فرمود : " ببين چگونه براى تو مثَلها زدند و گمراه شدند و در نتيجه ، راه به جايى نمىتوانند ببرند ! " . آنگاه ، خداوند فرمود : اى محمّد ! " بزرگ [ و خجسته ] است كسى كه اگر بخواهد ، بهتر از اين را براى تو قرار مىدهد ؛ باغهايى كه جويبارها از زير [ درختان ] آن روان خواهد بود ، و براى تو كاخها پديد مىآورد " . همچنين به وى فرو فرستاد : اى محمّد ! " و مبادا تو برخى از آنچه را كه به سويت وحى مىشود ، ترك كنى و سينهات بدان تنگ گردد كه [ مخالفانت ] مىگويند : " چرا گنجى [ از آسمان ] براى او فرستاده نمىشود يا فرشتهاى همراه او نمىآيد ؟ ! " . همانا تو فقط هشدار دهندهاى و حاكم و نگهبان هر چيز ، خداست " . نيز خطاب به وى ، چنين فرو فرستاد : " و گفتند : " چرا فرشتهاى بر او نازل نشده است ؟ " و اگر فرشتهاى فرود مىآورديم ، قطعا كارى تمام شده بود و آنان ديگر لحظهاى مهلت نمىيافتند . و اگر او ( پيامبر ) را فرشته قرار مىداديم ، او را مردى [ از جنس بشر ] قرار مىداديم و امر را همچنان بر آنان ، مشتبه مىساختيم " .
پيامبر خدا فرمود : " اى عبد اللّه ! [ درباره ] آنچه گفتى كه من مثل شما غذا مىخورم و پنداشتى به خاطر اين ، نبايد فرستاده [ ى خدا ] باشم ، بدان كه اختيار ، دست خداست . هر چه بخواهد ، مىكند و به هر چه اراده كند ، حكم مىكند . او ستايش شده است . نه تو و نه هيچ كس ، حقّ اعتراض به او ، در چرايى و چگونگى ندارد . نمىبينى كه خداوند چگونه پارهاى را فقير و پارهاى را غنى ساخته ؛ بعضى را عزيز و بعضى ديگر را ذليل كرده ؛ گروهى را سالم و گروهى را بيمار گردانده ؛ عدّهاى را شرف داده و عدّهاى را فرودست نموده ؛ در حالى كه همه ، از جمله كسانى هستند كه غذا مىخورند ؟
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 183
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٨٣