پيامبر خدا فرمود : " اى عبد اللّه ! حرف ديگرى هم دارى ؟ " .
گفت : آرى . به تو ايمان نمىآوريم ، مگر آن كه در اين مكّه ، چشمهاى از زمين بجوشانى . مكّه زمينى كوهى با سنگهاى ناهموار دارد . زمينش را صاف كن و حفّارى كن تا چشمهها در آن جارى كنى ، كه ما به اين چشمهها نيازمنديم . يا باغى از خرما و انگور داشته باش و از آن بخور و ما را هم بخوران و در بين آن نخلها و انگورها ، رودهايى جارى ساز . يا آن گونه كه خود مىپندارى ، آسمان را چون پاره سنگى ، بر سر ما فرود آور ؛ زيرا خودت به ما گفتى : " و اگر پاره سنگى را در حال سقوط از آسمان ببينند ، مىگويند : ابرى متراكم است " . شايد ما همين را بگوييم .
آن گاه ، گفت : يا خدا و همه فرشتگان را بياور . خدا و فرشتگان را روبهروى ما قرار بده ، يا خانهاى از گنج داشته باش و به ما هم از آن بده و ما را از آن ، بىنياز گردان . شايد ما طغيان كنيم ، چون تو به ما گفتى : " حقّا كه انسان ، سركشى مىكند ، همين كه خود را بىنياز پندارد " .
آن گاه ، افزود : يا به آسمانْ بالا برو و البته ما ايمان به صعود تو نمىآوريم ، مگر كه نوشتهاى براى ما بياورى كه در آن بخوانيم : از خداوند عزيز و حكيم ، خطاب به عبد اللّه بن ابى اميّه مخزومى و ديگر كسانى كه با وى هستند ، مبنى بر اين كه : به محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب ، ايمان بياوريد ؛ چون او فرستاده من است و حرفهايش را بپذيريد ، كه از طرف من است ! تازه ، اى محمّد ! نمىدانم اگر همه اينها را انجام دادى ، به تو ايمان بياورم يا نه ؛ بلكه اگر ما را به آسمان ببرى و درهاى آن را باز كنى و ما را به درون آن ببرى ، خواهيم گفت : فقط ديدگان ما را مست ساختهاى و سِحرمان كردهاى !
حكمت نامهء پيامبر اعظم ص (فارسى) — صفحة 181
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٨١