" مفعول " است ، يعنى : در دلهاى پيروانش محبوب است ، يا بر وزن " فعول " به معناى " فاعل " است ، يعنى : بندگان شايستهاش را دوست دارد ، به اين معنا كه از آنان خشنود است .
ودود ، در قرآن و حديث
صفت " ودود " ، در قرآن كريم يك بار با صفت " رحيم " و يك بار با صفت " غفور " به كار رفته است .
صفت " ودود " در آيات و احاديث ، بر وزن " فعول " به معناى " فاعل " است ، نه " مفعول " ، و بر دوستى خدا نسبت به بندگانش دلالت مىكند . آنچه اين مطلب را تأييد مىكند ، آن است كه اين صفت ، همراه با صفتهايى همچون : " رحيم ( آمرزنده ) " و " غفور ( مهربان ) " ( هر كدام يك بار ) كه معناى فاعلى دارند به كار رفته است .
1432 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله در دعا : از تو مىخواهم به نامت ، اى دوستدار و يگانه ، اى خدا ! و از تو مىخواهم به نامت ، اى نيكو تقدير كننده و اى راهنماى ما ، اى خدا ! و از تو مىخواهم به نامت ، اى بىمزدْ بخشنده و اى بخششگر بىپاداش و اى بىمزدْ بسيار بخشنده ، اى خدا ! و از تو مىخواهم به حقّ آن نامت كه در خزانههاى غيب ، پنهان است ، اى بسيار دانا به نهانها ، اى خدا !
3 / 74 وكيل
واژهشناسى " وكيل "
صفت " وكيل ( حمايتگر / كارساز ) " ، بر وزن " فعيل " ، از ريشه " وكل " برگرفته شده است كه بر اعتماد كردن به ديگرى در كارى دلالت مىكند ، و توكّل ، به معناى ابراز ناتوانى در كار و