اى جماعت مردم ! پيش از شما بيشتر پيشينيان ، گمراه شدند و بىگمان ، خدا آنان را هلاك كرد . او هلاك كننده پسينيان است . خداى متعال فرمود : " آيا پيشينيان را هلاك نكرديم ؟ پس از آن ، پسينيان را از پىِ آنها خواهيم آورد . بدين گونه ، با بدكاران رفتار مىكنيم . در آن روز ، واى بر دروغانگاران ! " .
3 / 72 نور
واژهشناسى " نور "
واژه " نور " ، مصدر است و در لغت ، به معناى روشنايى و درخشندگى و متضادّ " ظلمت ( تاريكى ) " است . " نور " ، يعنى چيزى كه روشن است و هر چيز روشنى ، به واسطه آن ، روشن مىشود . پس چيزى كه خودش روشن است و غير خودش را روشن مىكند ، " نور " ناميده مىشود .
نور ، در قرآن و حديث
قرآن كريم ، خداى سبحان را در آيه " خدا ، نور آسمانها و زمين است " با " نور " توصيف كرده است . در پنج آيه ، نور به " خدا " اضافه شده و به صورت " نُورُ اللَّهِ " به كار رفته است . نيز در آيات متعدّدى ، قرار دادن نور ، فرو فرستادن نور ، و بيرون آوردن مردم از تاريكىها به سوى نور ، به خدا نسبت داده شده است .
همانطور كه اشاره شد ، در قرآن كريم ، " نور " به صورتهاى مختلف به خدا نسبت داده شده است . گاه خدا با " نور " توصيف شده و گاه نور ، آفريده خدا شمرده شده است .
شيخ صدوق رحمهاللّه نور را در آيهاى كه در آن ، خداى سبحان با نور توصيف شده ،