مُهلِك ، در قرآن و حديث
در قرآن كريم ، برگرفتهها از ريشه " هلك " در حدود 44 بار به خداى متعال نسبت داده شده و صفت " مُهلِك " پنج بار به كار رفته است .
در قرآن و احاديث ، " هلاكت " ، گاه به معناى مرگ و از بين رفتن در اين دنيا ، گاه به معناى مرگ و نابودى در دنيا همراه با فرو آوردن عذاب ، و گاه به معناى ورود به جهنّم در آخرت ، آمده است .
حديثى كه مىگويد : " [ خدا ] نابود كننده همه چيزها و هلاك كننده آنهاست " ، به معناى نخست اشاره دارد ؛ زيرا همه موجودات ، عمر محدودى در اين جهان دارند . نيز به نظر مىرسد كه آيات و احاديثى كه خداى سبحان را هلاك كننده گناهكاران و نافرمانان و ستمكاران و گزافكاران وصف مىكنند ، معناى دوم و سوم را با هم قصد كردهاند ؛ يعنى وقتى قرآن مىگويد : " و بىگمان ، ما مردمِ دورههاى پيش از شما را ، چون ستم كردند ، هلاك كرديم " ، مقصود ، فرو آوردن عذاب بر آنان در دنيا و وارد كردن آنها به دوزخ در آخرت است .
قرآن " و هيچ شهرى نيست ، مگر اين كه ما آن را [ در صورت نافرمانى ، ] پيش از روز رستاخيز ، به هلاكت مىرسانيم يا آن را سخت عذاب مىكنيم . اين [ عقوبت ] در كتاب [ الهى ] نوشته شده است " .
حديث 1427 . پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله از سخنرانى ايشان در روز غدير : اى جماعت مردم ! هيچ شهرى نيست ، مگر آن كه خدا آن را به جهت دروغانگارى [ مردمِ ] آن ، هلاك كرده است . همچنين ، شهرها را هلاك مىكند ، در حالى كه [ مردمِ ] آنها ستمكارند ، همانطور كه خداى متعال [ در قرآن ] ذكر كرده است . اين ، على ، امام و سرپرست شماست . او وعدههاى خداست « 1 » و خدا به آنچه وعده كرده است ، وفا مىكند .
هامش
( 1 ) وعدههاى مكرّر خدا در طول 23 سال رسالت پيامبر اسلام به امامت و ولايت على بن ابى طالب عليه السلام ، در آيات و احاديث متعدّدى وارد شدهاند كه آخرينِ آنها در روز غدير بود .